ฉันในตอนนี้ถึงแม้จะรู้สึกเหงา รู้สึกอยากมีใครดูแล แต่ฉันก็ไม่คิดที่จะมี เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่าฉันกลัว กลัวที่จะเจ็บปวด ความรู้สึกถูกทิ้งมันเจ็บปวด ฉันไม่เข้มแข็งพอที่จะต่อสู้เผชิญหน้าได้บ่อย ๆ ตอนนี้ตัวฉันไม่ต่างจากฟองน้ำ ที่ไม่สามารถที่จะอุ้มน้ำได้ตลอดตามความต้องการ เพราะเพียงไม่นานน้ำที่ผ่านเข้ามาในตัวฉันก็ไหลออกไปจากตัวฉันจนหมด ฉันในตอนนี้ก็เหมือนฟองน้ำแห้ง ๆ ที่ไม่มีน้ำสักหยด
ฉันในตอนนี้ไม่ต่างจากตัวฉันเมื่อสักห้าปีที่แล้วเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าฉันจะหาสิ่งสวยงามมาประดับตกแต่งร่างกายมากกว่าแต่ก่อน แต่ใยแว่นจอมเบ๊อะก็ยังคงอยู่ ฉันคิดว่าการไม่ลืมตัวตนของตัวเองมันเป็นสิ่งที่สวยงามและทำให้เราได้ยิ้มอยู่เสมอ ๆ เวลานึกถึงมัน หลายปีที่ผ่านมา เรื่องดี ๆ มีอยู่เยอะ เรื่องไม่ดีก็มีอยู่แยะ แต่ก่อนฉันอาจจะรู้สึกเสียใจ เสียดายว่าทำไมฉันไม่เป็นอย่างนั้น ทำไมฉันถึงไม่ทำอย่างนี้ แต่สำหรับฉันในตอนนี้ฉันพอใจกับทุกสิ่งที่ฉันเลือกทำและเลือกเดิน ใช่ที่ว่าฉันต้องสูญเสียโอกาสของรัก แต่ชีวิตฉันก็มีสิ่งดี ๆ อันอื่นเข้ามา ใช่ที่ว่าของใหม่ก็คือของใหม่ ของใหม่คือของที่ทำให้เราเป็นสุข แต่ของใหม่ก็ไม่ใช่ของเก่าชิ้นเดิม มันไม่มีทางเหมือนกัน ถึงแม้ว่าจะให้ความสุขให้ฉันรู้สึกดี แต่ก็ไม่มีของชิ้นไหนเหมือนกัน ดังนั้น ฉันจึงไม่พยายามยึดติดเรื่องไม่ดีในอดีต ฉันในตอนนี้ยอมรับในทุกสิ่งที่ทำและเกิดขึ้น ในเมื่อมือของฉันทำฉันก็ต้องยอมรับมัน และฉันก็คอยบอกตัวเองว่า อย่าเสียใจ ในเมื่อตอนนั้นเราทำดีที่สุดแล้ว
.................
